گلنسا و بی بی آل

بسم الله الرحمن الرحیم

(توضیح نویسنده :لازم به ذکر است که این متن داستانی بیش نیست و موجودی به نام(( آل ))وجود خارجی ندارد ولی در گذشته بصورت داستانی عامیانه رواج داشته است .)

  هوا دیگر تاریک شده بود باد سرد پاییزی شاخهای درختان را بصورت رعب آوری تکان می داد گلنسا هم یرای اینکه حیاط تاریک نشود چراغ روشنی را بر دیوار حیاط آویزان گذاشته بود -باد شدید بود و با هر وزش خود می خواست چراغ را خاموش کند.

  حیاط آنها قدیمی وخیلی بزرگ بود با درختان زیاد- د رگوشه ای از حیاط برج قدیمی و مخروبه ای بود که هر لحظه بیم آن می رفت  که فروریزد-برج در تاریک مانند خانه اجنه جلوه می کرد- اینها همه فضایی وحشناک را  در ذهن انسان تداعی ساخت.

  گوشه دیگر حیاط سمت در خروجی جوی آبی بود که از داخل حیاط آنها می گذشت و پس از گذشتن از چند خانه دیگر که درمسیرش بودند به آبگیر وسط روستا می ریخت تادیگر اهالی آبادی برا ی شستشوو مصارف دیگر استفاده نمایند  ..

  علی گل شوهر گلنسا آن شب در خانه نبود او هم رفته بود تا آب را از استخر روستا به باغ خود هدایت کند اخر امروز ظهر نوبت آب آنها بود . علی گل دیر کرده بود و سابقه نداشت  همسر خود را در خانه بعد از غروب تنها بگذارد حا اینکه گلنسا باردار هم بود.

  باد تندی وزید و باعث شد در انباری داخل حیاط محکم به هم بخورد صدای وحشتناکی را بوجود آورد بیچاره گلنسا  بد جور یکه خورد نمی دانست چه کار کند.ناچاربه مهمانخانه که چراغ بیشتری داشت و رشن تر بود رفت و در گوشه مهمانخانه نشست پا های خود را در میان دستانش گرفت-  برای آمدن شوهرش لحظه شماری می کرد-لرزشی در بدنش بود که نمی دانست از سرما است یا از ترس آخه او  از زمان حاملگی خیلی ترسوتر شده بود.

   دیگر نمی توانست تحمل کند تصمیم گرفت تا آمدن علی گل به خانه فخری خانم برود برای همین زود چادر ش رابرداشت وپس از اینکه محکم به کمرش بست راهی شد.

  دررا بازکرد -هوا تاریک تاریک شده بود به طرف چراغ دستی رفت- باد چراغ را خاموش کرده بود –چراغ را که برداشت  تا روشن کند یکدفعه چشمش به نوری افتاد که در گوشه حیاط سمت جوب روشن بود نمی دانست  آن نور در آن طرف خانه چه می خواهد کنجکاوی باعث شد تا دقت بیشتر بکند چند قدم به جلو برداشت  با خود فکر کرد شاید مریم خانم زن همسایه  برای برداشتن آب از جوب آمده یا برای شستن کهنه های بچه اش...-  این قوت قلبی برایش شد وتند تربه آن سمت را قدم برداشت مریم خانم را هم بی وقفه صدا می زد به چند قدمی جوب که رسید دید که اشتباه نکرده زنی لب جوب مشغول شستن چیزی است  خوشحال به ان سمت دوید ناگهان آن زن برگشت و گلنسا صورتش را در زیر نور چراغ برای یک لحظه دید او یک پیرزن فرتوت عجوزه با چهره  کریه بود عرق سردی بر تمام بدنش نشست زبانش بند آمده بود پیرزن چشم از او بر نمی داشت و لبخند شیطانی بر لبانش نقش بسته بود .

 گلنسا به خود تکانی داد و خواست فرار کند ولی  پاهایش انگار بی حس شده بودند در ذهنش گذشت در این مواقع اگر حضرت علی را یاد کند اهریمنان از او دور می شوند  برای همین یا علیی گفت خون در پاهایش به جریان افتاد  و توانست پاهایش را در اختیار بگیردو با یک جست پا به  فرار گذاشت در حالی که فریاد می زد بی بی آل بی بی ال  بی بی آل.....

 داخل خانه شد و د ررا پشت سرش محکم بست .

  از مادرش شنیده بود که بی بی آل به سراغ زنهای بارداری می رود که تنها هستند جگر آنها را در می آورد و پس از شستن در آب جوب  با ولع تمام می خورد تازه یادش آمد آن پیرزن لب جوب چه چیزی را می شسته است .با این فکر  لرزه ای بر اندامش افتاد و رفت کنار پنجره تا ببیند که بی بی آل به دنبالش آمد یا نه - حیاط تارک بود به سختی جایی را می توانست ببیند در یک لحظه او رادید که از کنار دیوار به سمت پنجره جست زد بی اختیار به عقب پرید و جیغ محکمی زد وبا صدای بلند مادر ش را صدا کرد- درناحیه شکم احساس درد شدیدی کرد توانش را از دست داد و بی حال بر روی زمین افتاد .

  علی گل تازه آبدوانی اش تمام شده بود دلش بد جوری شور می زد آخر امشب کارش تا دیر وقت طول کشیده بود باید زودتر خود را به خانه می رساند با خود فکر می کرد (خدا کند دختره عقلش برسه به خانه دوستش فخری بره تا من بیام) با سرعت قدم برمی داشت کوچه باغ تاریک بود و او چراغی همراه نداشت  فکر نمی کرد به تاریکی بر بخورد با هر جان کندنی که بود خود را به روستا رساند از خاموش بودن چراغهای خانه های اهالی  روستا فهمید همه اهالی به ده بالایی رفتند برای عروسی احمدو خاتون - گالسا و علی گل هم دعوت شده بودند اما بخاطراینکه نوبت آبدوانی داشتند کمی دیر تر بایست می رفتند.چند قدم جلوتر که رفت یادش آمد دریچه استخر رانبسته است واگر در یچه بسته نمی شد تمام آب هدر می رفت و استخر بی آب می ماند  آن دسته از اهالی هم که فردا نوبت آبشان بود حتما او را مورد مواخذه قرار می دادند

  بر شیطلن لعنتی  فرستاد و دوان دوان دوباره داخل کوچه باغ شد به سمت اسخر شروع کرد به دویدن چشمانش یاری نمی کرد آخه هوا خیلی تارک شده بود-ناگهان ز یر پایش خالی شدتعادلش را نتوانست حفظ کند پرت شد داخل استخر با سختی خودش را جمع و جور کرد  بلند شد- آب استخر بخاطر آبدوانی اهالی روستا کم بود به همین خاطر آب تا کمرش بیشتر نمی رسید توانست به راحتی از آب خارج شود باد پاییزی هم مزید بر علت شده بود و حسابی بدن خیس او را با شلاقهای سردس مورد حمله قرار می داد سردش بود از طرف دیگر دلش شور عجیبی داشت نمی دانست گلنسا چکار می کند یا علی گفت و به سمت دریچه رفت نگاهی به دریچه انداخت دید بسته است -تعجب نکرد با خود گفت حتما یکی از هم ولایتی ها که این طرفها کار داشته دیده در یچه باز است آن را بسته -در یچه تا ساعت خاصی می تواند باز باشد این یکی از قوانین بین مالکان آب و باغها بود .کارش راحت تر شد چون بستن دریچه به تنهایی کار  سختی بود دست کم باید دو نفر  برای بستن آن به هم کمک می کردنند و چون آبدوانی تا دریر وقت  طول کشیده بود ناچار بود خود به تنهایی آب راببندد.

  دوان دوان به سمت خانه گام برمی داشت دیگر از خیس شدن وسرمای بدنش یادش رفته بود و فقط می خواست زودتر به خانه برسد خیسی لباسها او را سنگین کرده بود و وزش باد هم سرعت او را می گرفت.وارد کوچه شد اول به فکرش رسید سری به خانه فخری بزند شاید گلنسا رفته باشد آنجا -سر راهش بود زود رسید و در زد .کسی در را باز نکرد احتمالا آنها رفته بود به ده بالا برای عروسی .ترس عجیبی در دلش افتاد با سرعت خود را به خانه رساند در را باز کرد-چراغ خانه روشن بود .گلنسا را پشت پنجره ندید به سمت در خانه دوید و خواست در را باز کند دید در محکم است از شیار در- خانه را پایید دید همسرش روی زمین افتاده دیگر هیچی را نفهمید در را با ضربتی باز کرد  و با سرعت به  بالین همسرش رفت او را تکان داد و صدا کرد خوشبختانه نفس می کشید اما رنگی به صورت نداشت فهمید که گلنسا از ترس از حال رفته کمی آب آورد  و با انگشتانش به صورت او پاشید گلنسا تکانی خورد و چشمانش راباز کرد تا علی گل ر ا دید زد زیر گریه .

  علی گل دستی بر سر همسرش کشید و به او دلداری داد – گلنسا هم با  لکنت دائما کلمه بی بی آل را تکرار می کرد علی گل تازه علت ترس همسرش را فهمید و به خود دشنامی داد که چرا همسرش راتنها گذاشته است .

  بعد از ساعاتی اهالی هم کم کم از جشن عروسی برگشتند مادر علی گل که از نیامن آنها به عروسی نگران شده بود  اولین کاری که کرد به خانه آنها رفت تا سری به آنها بزند .به در خانه که رسید با تعجب دید در باز است با خود گفت (در خانه چرا تا این وقت شب باز است ) بر سرعت گامهیش افزود در حالی که نگرانی اش دو چندان شده بود می ترسید بلای به سر عروسش آمده باشد وارد خانه که شد دید کسی با سرعت می دود  او را مورد خطاب قرار داد دید که تکه ای جگر در دست دارد و به سمت باغ کنار خانه می دود  به طرف او دوید تا او را بگیرد آن فرد هم تلاش می کرد  تا از دیوار باغ با لابرود و فرار کند ولی دستش از روی دیوار خزید و بر زمین افتاد تا آمد که بلند شود جاجیه کلثوم یغه او را چسبید سعی کرد که فرار کند اما نتوانست دستان قوی حاجیه کلثوم این اجازه را به او نمی داد-  علی گل هم که سر و صدا را در حیاطشان شنیده بود خود را زود به آنها رسانید –مادرش را دید که دختر جوانی  را با فریاد مورد خطاب قرار می دهدجلوتر رفت او کسی نیود غیر از زیبا  دختر عمه اش که خود را با مقداری رنگ به شکل پیرزنها د رآورده بود .

  علی گل زیبا را خوب می شناخت خیلی هم خوب - زیبا خاطر خواه او بود و آرزوی همسری اش را داشت اما گلنسا رغیب او شدو او را از معشوقه اش دور ساخت علی گل هم او را دوست داشت اما بخاطر مخالفت خانواده اش نتوانست او را به همسری بگیرد -با دیدن تکه جگر و وضعیت صورت زیبا پی به قضیه برد نمی دانست چه کند نمی خواست روی یک ضعیفه دست دراز کند  و اینکه هنوز در ته دلش تعلق خاطری به او داشت ناچار سری تکان دادو از آنجا دور شد .

    حسام الدین محمدی

   فرزند عزیزاله

شماره شناسنامه :یک

آدرس :مشهد چهار راه شیروددی بلوار چمن چمن 35-پلاک34  

تلفن :05113441302

همراه:09353435264

ایمیل :hesamodinm_m@yahoo.com